جلسه هفتم

تغییرات عمده شناختی در بزرگ سالی:
۱/مسأله یابی
۲/نسبی گرای
۳/تفکر دیالکتیکی
۴/تفکر درباره ماهییت نظام ها و سیستم ها
نظریه پری: نظریه معرفت شناختی و مسأله نسبی گرا را مطرح میکنذ و حرکت و رشد جوانان طبق ان صورت میگیرد
نظریه لابودی: نوجوانی له فرد ان امکان را میدهد که دردنیای خیالات سیر کند اما بزرگ سالی برگشت به مسائل عملگرایانع را به همراه دارد.
حرکت از تفکر فرضی به حرکت عملگرایانه پیشرفتی است که منطقی به عنوان ابزاری به عنوان حل مسئله واقعی کاربرد دارد.
در این دوره یک پیچیدگی شناختی عاطفی پیدا میکند .
در این دوره یک پیچیدگی شناختی عاطفی رخ میدهد.
تغییرات در توانایی عقلانی:اوح توانایی در عملکرد ازمون هوش در سن ۳۵ سالگی.
نظریه لوینسون: نظریه روانی اجتماعی
۱:هدف تحول در بزرگ سالی بنیان یک ساختار برای زندگی است.
الگو یا طرح اساسی فرد در هر لحظه معین، دارای اجزای تشکیل دهنده:۱/روابط فرد با دیگران
۲/عکس العمل با افراد
۲:رشد را به صورت زنجیره ای از مراحل که از لحاظ کیفی مجزا هستند، هر مرحله نیروی زیستی احتماعی، چالش های روانشناختی تازه ای دارد.
هر مرحله ۵سال طول میکشد.
دوره بزرگ سالی از۱۷ سالگی تشروع و تا پایان ۶۵سالگی.
دوره نوگامی:
۱۷تا ۲۲سالگی گذرگاه بزرگ سال
۲۲تا ۲۸ سالگی ورود به دنیای بزرگ سالی
۲۸تا۳۰ گذرگاه ۳۰ سالگی(پایان دوره نوگامی)
۳۳تا ۴۰سالگی وهله استقرار
۴۰تا ۴۵گذرگاه میانه زندگی
۴۵تا ۵۰ ورود به میانه زندگی
۵۰تا ۵۵گذرگاه پنجاه سالگی
۵۵تا ۶۰ اوج زندکی بزرگ سالی
۶۰تا ۶۵ گذرگاه پیری